رادین جدیدترین اخبار و مطالب وبسایتهای فارسی

چهارشنبه سوری، شب سرخگون ایرانیان

مطلب چهارشنبه سوری، شب سرخگون ایرانیان از سایت مرجع خبر دریافت و با درج لینک مستقیم منبع آن نمایش داده شده است. اگر به انتشار این خبر معترض هستید و یا آنرا شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید. چهارشنبه سوری، شب سرخگون ایرانیان.



چهارشنبه سوری، شب سرخگون ایرانیان

درخواست حذف اطلاعات
چهارشنبه آخر سال ایرانیان جشن می­ گیرند و شادی و سرور می ­کنند و آتش می ­افروزند و با شعله ­های سرخ آتش دل تاریک شب را سرخ و روشن می­ کنند. ۵۵آنلاین :بنا بر نظر دکتر مقدم، طبق حساب ستاره ­شناسی زردشت، در سال ۱۷۲۵ پیش از میلاد تحویل سال نو ظهر روزی مطابق با سه ­شنبه بوده است. در آن سه­ شنبه، نیمه ­ی صبح جزو سال پیش و نیمه­ ی بعد از ظهر جزو سال نو بوده و چهارشنبه ­ی فردای آن، نوروز و اولین روز سال بوده است. به همین مناسبت در آن سال شب چهارشنبه را جشن گرفتند و آتش روشن کردند و آن را شب چهارشنبه سوری نامیدند.چهارشنبه سوری مقاله های مرتبط:بی تردید این جشن پیشینه­ ای کهن دارد و شب آخر سال یا «شب سوری» از سده­ ها پیش جشن گرفته می ­شده است. تنها نوشته ­ای که از این جشن به اشاره یاد می ­کند، تاریخ بخارا تالیف ابوبکر محمد ابن جعفر نرشخی (­۳۴۸-۲۷۶ ه.ق) است که نشان می­ دهد در زمان منصور بن نوح سامانی در سده ­ی چهارم هجری قمری در ایران جشنی در آخرین روزهای پایان سال معمول بوده که «شب سوری» خوانده می ­شده و با آتش بازی و شادی همراه و از «عادات قدیم » ایرانیان بوده است. چهارشنبه سوری مراسم شب چهارشنبه سوری ایرانیان با بوته افروزی همراه است؛ به این ترتیب که هر خانواده پیش از غروب آفتاب، با بوته ­هایی از خار و گزن، روی بام یا زمین حیاط خانه یا گذرگاه در، ۳ یا ۵ یا ۷ «گله» کپه ای درست می کند. با غروب آفتاب و نیمه تاریک شدن آسمان، زن و مرد و پیر و جوان گرد هم جمع می ­شوند و بوته­ ها را آتش می ­زنند. در این هنگام از بزرگ تا کوچک، هر کدام ۳ بار از روی بوته ­های افروخته می ­پرند تا زردی و ضعف ناشی از بیماری و غم و محنت را از خود بزدایند و سلامتی و سرخی و شادی به هستی خود بخشند. مردم در حال پریدن از روی آتش ترانه هایی می­خوانند. تهرانی ­ها در هر بار پرش چنین می­ خوانند: «­زردی من از تو – سرخی تو از من»؛ یا می­ گویند: غم برو، شادی بیا، محنت برو، روزی بیا!؛ یا می ­گویند: «ای شب چهارشنبه، ای کلید چهار دنده، بده مراد بنده!».چهارشنبه سوری ایرانیان اعتقاد دارند که با افروختن آتش و سوزاندن بوته و خار، فضای خانه را از موجودات زیان­بار می ­زدایند و دیو پلیدی را از محیط زیست خود دور و پاک می کنند و نور را در خانه می آورندبوته ها که سوخت و خاکستر شد­، از هر خانه خاکستر را در خاک­ انداز جمع می ­کنند و آن­ را از خانه بیرون می­ برند و در سر چهار­راه یا در آب روان می­ ریزند. در بازگشت به خانه­، در خانه را می­ کوبد و به ساکنان خانه می­گوید که از عروسی می ­آید و تندرستی و شادی برای خانواده آورده است. اهالی خانه در را به رویش باز می کنند و او با گفتن این جمله، تندرستی و شادی را همراه خود به درون خانه ­ می برد. چهارشنبه سوری آب پاشی و آب بازیدر برخی نقاط ایران روستاییان برای دور کردن آفت و بلا، در غروب شب چهارشنبه­ ی آخر سال، بی آن­که با کسی سخنی بگویند، بر سر رودخانه، نهر یا چشمه می ­روند و جام یا کوزه­ ای آب از آن بر می­ دارند و به خانه می­ آورند و در خانه آب را بر روی اسباب خانه و در و دیوار می ­پاشند. کاسه آب گاهی آب جام یا کوزه را در راه به هر کسی که ببینند می ­پاشند تا در سال نو سلامت و شاداب باشند. برخی نیز به درون رود یا چشمه می­ روند و با چوب دستی آب به کسانی که در کنار رود و چشمه ایستاده ­اند، می ­پاشند و آن­ ها را متبرک می ­کنند.آب پاشی فالگوش نشینیافرادی که آرزویی یا حاجتی در دل دارند، غروب شب چهارشنبه نیت می­ کنند و از خانه بیرون می­ روند و در سر گذر یا سر چهار سو می­ ایستند و گوش به صحبت رهگذران می ­سپارند و به نیک و بد گفتن و تلخ و شیرین صحبت رهگذران تفأل می­ زنند. اگر سخنان دلنشین و شاد بشنوند، برآمدن حاجت و آرزوی خود را برآورده می ­پندارند، و­لی اگر سخنان تلخ و اندوه زا بشنوند، رسیدن به مراد و آرزو را در سال نو ممکن نخواهند دانست.آتش بازی قاشق زنیآرزومندان و آنانی که حاجتی دارند، قاشقی با کاسه ­ای مسین بر می ­دارند و شب هنگام در کوچه و گذر راه می ­افتند و در برابر هفت خانه می ­ایستند و بی آن­که حرفی بزنند پی در پی قاشق را بر کاسه می زنند. صاحبخانه که می­ داند قاشق زنان نذر و حاجتی دارند، شیرینی یا آجیل، برنج یا بنشن یا مبلغی پول در کاسه­ ی آن­ها می ­گذارد.قاشق زنی کوزه شکنیتا زمانی که در میدان ارگ تهران نقاره خانه ­ای بود، زنان برای دور­کردن قضا و بلا از خود و خانواده به آن­جا می­ رفتند و کوزه ­ای نو و آب ندیده­ را از بالای سر در نقاره­ خانه به زمین می ­افکندند و می ­شکستند. آنانی هم که نمی­ توانستند به میدان ارگ بروند، کوزه را از سر بام خانه ­ی خود به زمین می ­انداختند.مراسم کوزه شکنیآش چهارشنبه سوریخانواده­ هایی که بیمار یا حاجتی داشتند، برای برآمدن حاجت و بهبود یافتن بیمارشان، در شب چهارشنبه ­ی آخر سال «آش ابودردا» یا «آش بیمار» می­ پختند و آن­را اندکی به بیمار می­ خوراندند و بقیه را در میان فقرا تقسیم می­ کردند.آش چهارشنبه تقسیم آجیل چهارشنبه سوریخانواده­ هایی که نذری داشتند، در شب چهارشنبه ­ی آخر سال آجیل هفت مغز را به نام آجیل چهارشنبه سوری از دکان رو به قبله می خریدند و میان خویشان و آشنایان پخش می­ کردند و می ­خوردند. به هنگام تقسیم آجیل، قصه­ ی مخصوص آجیل چهارشنبه، معروف به قصه­ ی خارکن را نقل می ­کردند. امروزه آجیل چهارشنبه سوری جنبه­ ی نذرانه­ اش را از دست داده و از تنقلات این شب است.چهارشنبه سوری فقط آنچه که در پایان سخن گفتنی است، اینکه چه زیبا است که مفهوم جشن های خوب کهن خود را به خوبی بدانیم و با بینشی درست، آنها را در میان مراسم و آیین های سرزمینمان به اجرا در بیاوریم تا از هرگونه کارهایی که برخلاف آیین ها و رفتارهای صحیح ایرانیان بوده خود را بر حذر بداریم و به کودکان نیز آموزش دهیم و این شب زیبا را در میان دوستان و آشنایان خود با سلامتی و نیکی برگزار کنیم. امید است که تمامی ایرانیان و پارسی زبانان جهان چهارشنبه ی آخر سال خوب و پر برکتی را داشته و امسال را به زیبایی به سال نو پیوند دهند. منبع : زومیت



منبع : http://55online.ir/news/چهارشنبه سوری، شب سرخگون ایرانیان